Rodzina: bodziszkowate (Geraniaceae) Nazwy ludowe i potoczne: bekasek szaleniowy, bociania marchew, bociani nosek, bociani dziób, bociany, dziębrenosek Charakterystyka botaniczna: roślina jednoroczna, jara, nie wymaga jarowizacji lub dwuletnia. Pospolity chwast stanowisk suchych lub przesuszonych, a także pól uprawnych w roślinach szerokorzędowych i na łąkach. Roślina lecznicza.
MORFOLOGIA
Siewka: część podliścieniowa (hipokotyl) dołem nieowłosiona, w górnej części pokryta delikatnym meszkiem. Osiąga około 1,5 cm długości i 0,5 mm grubości, ma jasnozielone zabarwienie. Charakterystyczne są trójdzielne liścienie z głębokimi nacięciami, często rozmieszczonymi nieregularnie oraz z wyraźnym wcięciem u nasady. Osadzone są na długich ogonkach.
Rozeta: pierwsze liście właściwe mają zarys trójkątny, lecz są głęboko powcinane. Starsze liście przybierają formę lancetowatą, są dwukrotnie pierzastosieczne i osadzone na dość długich ogonkach. Odcinki pierwszego rzędu są pierzastodzielne. Wszystkie liście pozostają krótko omszone, ciemnozielone, często z czerwonawym zabarwieniem nerwów lub spodniej części blaszki. Rozeta osiąga zwykle 10–15 cm średnicy, choć może dorastać nawet do 40 cm.
Łodyga: osiąga wysokość od 7 do 50 cm. Jest silnie owłosiona, wzniesiona lub wznosząca się, a w górnej części rozgałęzia się w pędy kwiatostanowe.
Liście na łodydze: pierzastozłożone, z owłosionymi ogonkami. Same listki są pierzastosieczne, a u nasady liści na pędzie występują przylistki.
Korzeń: system korzeniowy typu palowego, z dominującym korzeniem głównym i licznymi korzeniami bocznymi rozmieszczonymi na całej długości. Główna część korzenia może sięgać od 30 do 50 cm w głąb gleby.
Kwiaty: zebrane w 5–10-kwiatowe baldachy proste, osadzone na długich szypułach o długości od 5 do 10 cm. Szypułki pojedynczych kwiatów osiągają 1–1,5 cm. Kwiaty są pięciopłatkowe, najczęściej liliowe lub różowe, rzadziej białe, z zielonym kielichem.
Owoc: rozłupka o średnicy 5–6 mm, osadzona na długim, charakterystycznym, owłosionym dziobie osiągającym od 1 do 3 cm długości.
SZKODLIWOŚĆ
Progi szkodliwości: nie ma określonych. Chwast dość głęboko korzeniący się. Szkodliwy w uprawach szerokorzędowych i na ścierniskach (przesusza glebę), mniej uciążliwy w łanowych oraz w międzyplonach ścierniskowych.
WARTO WIEDZIEĆ
Podczas wysychania rozłupki energicznie odskakują od rośliny, ponieważ przy nasionach po rozpadnięciu się rozłupki pozostaje podłużny fragment dzioba. Ma on właściwości kurczenia się i rozciągania pod wpływem wilgoci. W wyniku wahań wilgotności powietrza między dniem a nocą nasiono może „kroczyć” i oddalać się od rośliny matecznej, co umożliwia aktywne rozprzestrzenianie roślin.
Stosowanie/Zwalczanie
| Stosowanie | Zwalczanie |
|---|---|
| Zboża ozime | Chwastox Nowy Trio 390 SL, |
